En sevdiğim yazardan Montaigne'i okumak

Stefan Zweig'ın kitaplarını okumayı seviyorum çünkü naifliğini kalemine yansıttığını düşünerek sempati ile okuyorum. Açıkçası Stefan Zweig'ın kalemine objektif kalamıyorum.

Zweig'dan Mentaigne'ı okumak büyük keyif

Stefan Zweig, Montaigne'in biyografisini kaleme aldığında adım adım kendi ölümüne ilerliyordu. Zweig, Monteigne'in 'En gönüllü ölüm, ölümlerin en güzelidir' sözünden de destek almış olmalı gönüllü ölümüne yaklaşırken ve son eseri olan Montaigne'in biyografisini yazarken.

Montaigne'in Denemeler'ini okuyalı 15-20 yıl oldu sanırım, bir dönemler Türkiye'de Montaigne okumamızı salık veren öğretmenlerimiz vardı hem de devlet okullarında. Şimdi gazetelerde sırf kitap tavsiyelerinden dolayı gözaltına alınan öğretmenlerin haberleri var. Üzülmemek elde değil…

Her neyse konu Zweig'ın Montaigne biyografisi idi. Nedense yazarlar, sanatçılar hep sefil hayatlar yaşamalıymış gibi yerleşik bir düşünce vardır kafamızda. Bu biyografide Montaigne'in dadılarla, özel hocalarla büyütülmüş olduğunu okumak, sonra Bordeux'da bir şatonun kulesinde geçen kitap dolu günler…